Hier volgt een kort overzicht van de evolutie van het frame en de carrosserie. Door de tijd zijn er vele trends en oplossingen geweest. Zelfs al zijn ze alleen toegepast op een prototype en nooit verschenen op een productiewagen, toch wilde ik eerst de concepten bekijken alvorens te starten met het ontwerp van mijn CycleKart.

Onafgeveerd gewicht bestaat uit de onderdelen van een auto die het oppervlak van de weg volgen en zodoende bij elke hobbel en bobbel van de weg mee op- en neer bewegen. Anders gezegd; het is dat deel van de auto dat niet wordt “gedragen” door de vering. Dit is een van de meest kritieke factoren die de wegligging van een voertuig beïnvloeden.

Ruim voor de Tweede Wereldoorlog was er een Amerikaanse zeepfabrikant die op het idee kwam om eenvoudige duw-wagentjes te bouwen voor hem en zijn kinderen. Hij bouwde deze wagentjes van de houten kisten waarin hij de zeep vervoerde.
Hij beleefde hier zoveel plezier aan dat hij de bouwtekeningen van zijn autootjes op de zijkanten van zijn kisten liet tekenen. Tevens voegde de fabrikant de belangrijkste verbindingsstukken toe, zodat zijn zeepkisten snel en makkelijk in wagentjes waren veranderd.

Met veel spectakel werd de ATCO Junior Safety-first Trainer geïntroduceerd in 1939. De ATCO Trainer was ontworpen om het toenemende aantal verkeersongelukken met kinderen tot een halt te roepen.
Het idee was om kinderen vanaf de leeftijd van zeven jaar te leren rijden … maar dan wel op de openbare weg!

De Bugatti Type 52 was een schaal 1:2 Bugatti Type 35 racewagen voor kinderen. Meer dan 250 exemplaren werden gemaakt in de Molsheim fabriek tussen 1927 en 1930.
De auto’s werden niet alleen gebruikt als speelgoed maar ook voor meer serieus racen tussen de kinderen van de Europeesche elite.

Het eerste exemplaar van de Type 52 was gebouwd voor Ettore’s zoon, de vijf jaar oude Roland.