Hechten

Ik ben opgegroeid in een klein dorpje in de Betuwe. Er waren niet veel coole auto’s, er waren alleen auto’s met coole onderdelen. Als je een coole auto wilde, moest je die dus zelf bouwen. Dat klonk als een logisch oorzaak en gevolg toen ik 6 jaar was.

Al snel steeg mijn bewondering voor de mensen die hun auto’s tot op het laatste schroefje verbouwden. Uren, dagen, weken heb ik staan kijken hoe de auto’s werden aangepast. En er viel dan ook nogal wat te verbeteren aan de auto’s uit de jaren ’80. Je groeide echt in het project. Toen snapte ik het idee dat je je kon hechten aan een auto.

Zelf maken

Aan de huidige generatie auto’s kan je niet veel meer verbeteren. Sterker nog, ze gaan niet eens meer kapot.  En als er dan toch iets kapot gaat kan je het vaak niet zelf maken. Op zo’n moment ben je aangewezen op de merkdealer. Kinderen die nu opgroeien zullen dus nooit die voldoening ervaren van je eigen auto repareren; het hele hechtingsproces is verdwenen.
Oude auto’s zijn met de hand gemaakt. Die kan je dus ook met de hand repareren. En daarom hou ik zo van oude auto’s.

“Oude auto’s zijn met de hand gemaakt.
Die kan je dus ook met de hand repareren.
En daarom hou ik zo van oude auto’s.”

Schaal 1:5

Het enthousiasme voor diegenen die hun eigen auto bouwen is altijd blijven bestaan. Onlangs kreeg ik van Fries Reyntjens de tekeningen van het frame van een Type 35 opgestuurd. Wat ik niet wist, is dat hij zelf al begonnen was met de bouw van zijn frame, maar dan in schaal 1:5. Hij maakt gebruik van 1mm dik staal. Met krimpen, rekken en kloppen ontstaat er vanuit een vlakke plaat een frame.
Voor meer uitleg verwijs ik naar zijn eigen commentaar onder de post van CycleCAD III.

De originele foto’s staan op zijn blog All-Ride.